Voor jong en oud een spannende tijd, Hij komt!

Een van mijn hobby’s is muziek maken. Aangezien muziek de feestvreugde kan verhogen ben ik weer eens gevraagd om de viering van Sinterklaas met accordeon of keyboard te ondersteunen. Gisterenavond ben geweest bij een personeelsvereniging om af te spreken over de viering. “Hij komt”, zegt de voorzitter, “als alle kinderen binnen zijn”. 8 vrijwilligers zitten druk met elkaar te praten hoe de Goedheiligman ontvangen zal worden. “En als Hij dan binnenkomt dan speel jij Hans”, zegt de voorzitter tegen mij, “hoe heet het ook al weer….”. “Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht”, vult een medebestuurslid de voorzitter aan. Of ik dat kan spelen was vervolgens de vraag. Nou dat gaat wel.

Het is een drukke tijd. Niet alleen Diewertje Blok is druk met het Sint Nicolaasjournaal ook de 100.000 vrijwilligers van ouder-, sport-, wijk en personeelsverenigingen. Allemaal bijeenkomsten om de ontvangst van die éne man in goede banen te leiden. De gebetenheid om het allemaal goed te regelen is van de gezichten af te lezen. Het moet ook allemaal beter en mooier. Want op TV wordt het ook steeds spectaculairder. Het verhaal erom heen is ook intensiever geworden. Kon Sinterklaas met twee bonken op de deur en drie op het raam van de zwarte pieten naar binnen schreiden, tegenwoordig moet er altijd iets bijzonders aan vast zitten.

Zo heb ik de Sint aan zien komen in een ambulance, op het paard, in de koets, met een brandweerwagen, met de boot van ome piet en altijd op de achtergrond de leden van de vereniging, die met gespannen gezichten het spektakel van afstand bekeken. Het leek wel of ze het spannender vonden dan de kinderen. En voor wie organiseer je dit nu? Waarschijnlijk voor de ouders, want de kinderen die zitten alleen maar te kijken naar die zak met dat cadeautje  erin, denk ik dan. “Dit jaar gaan we varen”, zegt de voorzitter. “We laten tijdig weten waar je op kan stappen Hans”. Dat is handig zeg ik nog net bij mijn vertrek. De vergadering laat ik achter die nog wat punten op de “i” gaan zetten. “De mantel moet nog gestoomd worden”, hoor ik nog net een bestuurslid roepen. “Er zit een vouw in, door het hangen in de kast”.