Geen gehannes met Hans en het Pinksterweekend (6)

Iedere week laat fysiotherapeut Hans van Mourik uit Gorinchem zijn licht schijnen over allerhande zaken. Deze week over maaiers in beweging, momenten van stilstaan en het Pinksterakkoord.

Vorige week ben ik aan de kust geweest. Op uitnodiging van de organisatie Sport is Leven kon ik gaan zweefvliegen. Helaas door het matige weer, er hing, uitgezonderd in de rest van Nederland, een lage bewolking. Het zweefvliegen werd uitgesteld, in afwachting van beter weer. Maar het mocht niet baten van uitstel kwam afstel. Na afloop reden we naar het zonovergoten Gorinchem en hadden we een bijna ongeluk met een ligfietser. Zelfs de voorpagina bereikt bij AD-rivierenland. Daarna zijn de maaiers in beweging gekomen, want Gorinchem Beweegt.
Dit Pinksterweekend komt iedereen denk ik weer in beweging om richting het strand te trekken. Wat zijn de vooruitzichten fantastisch mooi. Doordat we massaal zo in beweging komen, geeft dit waarschijnlijk zowel heen als terug een behoorlijke file. En dat is een vreemd fenomeen. Omdat we in beweging willen komen staan we helaas allemaal stil in lange rijen. Zuchtend en zwetend in de auto om vervolgens aan te komen op de plaats van bestemming. Daar wederom weer in rijen te sjokken naar een plaatsje op het strand. Kuiltje graven, tukkie doen, mogelijk een plons in het water en daarna weer de thuisreis aanvaarden. Dit moet anders kunnen.
Vandaar dat ik een Pinksterakkoord heb bereikt met mijzelf. Ik blijf eens lekker thuis bij eigen haard en tuin. Voldoende te genieten lijkt mij dat en het is nog wel zo handig. Iedereen een fijne beweging dit weekend. Graag tot ziens op @hendrikVM

Geen gehannes met Hans en vakantie in Zweden (5)

Iedere week laat fysiotherapeut Hans van Mourik uit Gorinchem zijn licht schijnen over allerhande zaken. Deze keer het mooie van regelmaat is de onderbreking. Na de nationale sportweek 2012 van eind april was ik even aan een korte vakantie toe. Het leuke van een regelmaat van iedere week is dan de onderbreking door een vakantie.
We waren in Zweden. Prachtig land om tot rust te komen en gelijk collega Bart Kila, zijn vrouw en dochter te bezoeken. Want tot rust, dat kom je daar wel in Zweden. Al is het alleen al vanwege de manier van werken. Hebben ze in Zweden dan geen spanningen voor de toekomst en de economische druk? Het lijkt erop alsof men in daar al langer gewend is bijvoorbeeld aan de 25% mom (de btw). In Nederland zouden we dan van 19 naar 21% btw moeten. Ook daar moet men een eigen bijdrage betalen van ongeveer 20 euro per bezoek aan ‘alle’ zorgverleners. En dat is dan wel zo eerlijk als je de zorg “bezoekt”. De gemiddelde Zweed maakt zich niet zo druk.

Terug gekomen in Nederland merk je gelijk weer de druk. Dat begint al met de 280 mailtjes die je kunt beantwoorden (de junk-mail heb ik dan al), 8 vriendschapsverzoeken facebook, 2 contacten met linkedin, twitterberichten enz, enz. Wat gelijk weer opvalt is de strijd die is losgebroken. Bijvoorbeeld over het eigen risico omhoog. Gelijk een reactie van een huisarts; “maar dan niet voor de huisarts, want dat zou grote gevolgen hebben voor de gezondheid”. En wat zou er dan mis zijn als je ook in Nederland bij gebruik van zorg dat je gaat betalen ongeacht wie je dan bezoekt? Wat ik voor mijzelf bewuster ben geworden, plaats ik op mijn facebook als een reactie: “Ik wil geen speelbal meer zijn van de zorgverzekeraar”. Dit heeft een in een hele korte tijd veel reacties opgeleverd. “Of ik het licht in Zweden heb gezien”, reageerde een van de bezoekers. Dat zou best kunnen, het Noorderlicht bijvoorbeeld. Toch hou ik het meer op onderbreken van de regelmaat en de afstand tot een vast patroon, wat je dan een beter beeld geeft.

Graag tot ziens op @hendrikVM