Naar Oosterhout voor een oplaadpunt

Vanmorgen vroeg een van mijn kinderen, “als je een negatief saldo op je OVchip hebt, kun  je dan reizen met de bus?”. Nu heb ik wel zo’n OVchipkaart, ben ik geen OV-freak, maar helemaal zeker weet ik het niet dus lijkt mij verstandiger om er toch maar een positief saldo te plaatsen. Ingelogd op mijn OVchipkaart van https://www.ov-chipkaart.nl/. 10 euro’s erop gezet en tot zover gaat het goed. Vervolgens moet je “het” product ophalen.

Het is zondag dus dan heb je om 11 uur niets aan Albert Heijn, Primera, MCD, etc. Wel is er de Balie Arriva Store Gorinchem. Daar aangekomen weet de Arriva balimedewerker glashard door het glas te beweren (met een bordje onder zijn neus “hier oplaadpunt”) dat hij geen producten kan ophalen. Tevens zijn de drie oude NS-apparaten rond de stationshal in Gorinchem niet geschikt om met de moderne chipkaarten om te gaan. Wat dan !! Paniek – geen saldo – !! De Veolia bus naar Brabant vertrekt zo.

Aangezien buschauffeur  je niet meeneemt van de Tol in Werkendam (want je hebt geen saldo op je chipkaart) speel ik zelf maar even voor buschauffeur. De tocht wordt eerst, om de terugreis te garanderen, ingezet naar het busstation in Oosterhout aan de Leijsenhoek. Volgens de informatie zou daar wel een oplaadpunt staan. En zowaar na 28 km staat daar op de hoek van het stationsgebouw het prachtig gele en voor ons zo fel begeerde apparaat. Slank, ideale hoogte, neemt weinig plaats in en daar stoppen we de OV-chipkaart in het apparaat. Het geeft zowaar een welkomstmelding. Geweldig: missie geslaagd, waar je dan wel 56 km voor moet rijden met eigen vervoer om vervolgens met het openbaar vervoer te mogen reizen.

Gorinchem moet naar Oosterhout, buiten winkeltijden voor een oplaadpunt eerst met eigen vervoer. Nu is alles ingevoerd. Reclame spotjes : de strippenkaart verdwijnt, nu reizen we allemaal met de OV-chipkaart. Alleen servicepunten te plaatsen daar waar je  ook vandaan moet reizen zijn de vervoerders, NS, Arriva en Veolia helaas vergeten.

Voor jong en oud een spannende tijd, Hij komt!

Een van mijn hobby’s is muziek maken. Aangezien muziek de feestvreugde kan verhogen ben ik weer eens gevraagd om de viering van Sinterklaas met accordeon of keyboard te ondersteunen. Gisterenavond ben geweest bij een personeelsvereniging om af te spreken over de viering. “Hij komt”, zegt de voorzitter, “als alle kinderen binnen zijn”. 8 vrijwilligers zitten druk met elkaar te praten hoe de Goedheiligman ontvangen zal worden. “En als Hij dan binnenkomt dan speel jij Hans”, zegt de voorzitter tegen mij, “hoe heet het ook al weer….”. “Sinterklaasje kom maar binnen met je knecht”, vult een medebestuurslid de voorzitter aan. Of ik dat kan spelen was vervolgens de vraag. Nou dat gaat wel.

Het is een drukke tijd. Niet alleen Diewertje Blok is druk met het Sint Nicolaasjournaal ook de 100.000 vrijwilligers van ouder-, sport-, wijk en personeelsverenigingen. Allemaal bijeenkomsten om de ontvangst van die éne man in goede banen te leiden. De gebetenheid om het allemaal goed te regelen is van de gezichten af te lezen. Het moet ook allemaal beter en mooier. Want op TV wordt het ook steeds spectaculairder. Het verhaal erom heen is ook intensiever geworden. Kon Sinterklaas met twee bonken op de deur en drie op het raam van de zwarte pieten naar binnen schreiden, tegenwoordig moet er altijd iets bijzonders aan vast zitten.

Zo heb ik de Sint aan zien komen in een ambulance, op het paard, in de koets, met een brandweerwagen, met de boot van ome piet en altijd op de achtergrond de leden van de vereniging, die met gespannen gezichten het spektakel van afstand bekeken. Het leek wel of ze het spannender vonden dan de kinderen. En voor wie organiseer je dit nu? Waarschijnlijk voor de ouders, want de kinderen die zitten alleen maar te kijken naar die zak met dat cadeautje  erin, denk ik dan. “Dit jaar gaan we varen”, zegt de voorzitter. “We laten tijdig weten waar je op kan stappen Hans”. Dat is handig zeg ik nog net bij mijn vertrek. De vergadering laat ik achter die nog wat punten op de “i” gaan zetten. “De mantel moet nog gestoomd worden”, hoor ik nog net een bestuurslid roepen. “Er zit een vouw in, door het hangen in de kast”.

OOOOOOv chipkaart.nl

Waar zouden we zijn…. zonder een chipkaart. Zelf had ik al zo’n ding via de provincie ZH en vanaf dag nul. Draaide dan ding ook zonder enig probleem. “Even” ingelogd bij mijn-ov-chipkaart, gegevens aangepast en klaar. Aangezien we al niet zo positief zijn over het Openbaar Vervoer, was mijn vrouw wat later ingestapt. Een kaart via Arriva. Een kaart waarbij automatisch het saldo met 10 euro zou worden opgewaardeerd.
De eerste dag (dit voorjaar) dat we vertrokken in Rotterdam van de buitenwijken naar de binnenstad. Geen Saldo. 10 euro erop gezet. RET-medewerkster om hulp gevraagd. Die stuurde ons helemaal het bos in. Maar goed, we hadden de mogelijkheid om te reizen met de metro.
Gisteren voor het eerst weer gebruikt. Zaltbommel – ‘s-Hertogenbosch met de trein. Wat we ook probeerden aan het kastje de chipkaart weigerde in alle toonaarden. Veel gepiep en weinig resultaat. Dan maar weer een kaartje gekocht. In Den Bosch toch maar eens aan zo’n vriendelijke NS dame gevraagd wat we hier mee konden doen. “U heeft geen product van de NS gekocht” zei de NS-informante. Maar we hebben toch een OV-chipkaart? “U moet eerst aangeven of u 1e of 2e klas wilt reizen”.Weer in de trein van  ‘s-Hertogenbosch – Zaltbommel van 15.32. In een OVERvolle sprinter schieten we met 132 km/pu staand zonder je vast te kunnen houden door het landschap. Als je in de auto je gordel niet draagt krijg je een bekeuring denk ik nog.
Het is vreemd. Je hebt een OV-chipkaart, er staat 16 euro op en toch kun je er niet mee reizen. “Even” ingelogd bij mijn-ov-chipkaart,  dacht ik toen. Maar dat was sneller gezegd dan gedaan. Gebruikersnaam fout, wachtwoord niet goed nog een keer geprobeerd. 5x fout en einde oefeningen. Klep van de lap-top dicht en OV-chipkaart in de hoek gesmeten. Toch is zo’n strippenkaart ook niet onhandig. Je hebt tenminste iets in handen.

Gang naar de advocaat

Nog nooit heb ik in één patiëntenvereniging zoveel verwijten over en weer gezien in mijn eigen cluppie als de afgelopen weken. Besturen is lastig en vooral als je te maken krijgt met veel egootjes  die door een machtsstrijd verwikkeld, willen aantonen dat zij het gelijk aan hun kant hebben.

wacht maar ik laat je oppakken voor de strafbare feiten

Wat zijn dan die feiten? Geen idee. Mogelijk, omdat de één terrein gaat verliezen moet de ander daar kennelijk voor worden afgestraft. Als je het volledig gaat analyseren dan begrijp je helemaal niet meer waar het om gaat. Iedereen die het bestuur tegenspreekt wordt afgestraft door het ontnemen van het lidmaatschap. Als een bestuur op deze weg voortgaat zit de vereniging binnenkort zonder leden. Het bestuur op een eiland van macht.

“Ach” zegt mijn vrouw, “weet jij veel, hoe vaak zou dit al niet voorgekomen zijn in verenigingen”. Dat is waar, denk ik, maar dat zie je dan alleen bij politieke organisaties. Volgens mij is dit een nieuwe ontwikkelingen in patiëntenland. De gang naar de advocaat is volgens mij helemaal nieuw.

Top en dalen fysiotherapie bij Menzis

Meer dan 140 fysiotherapiepraktijken kunnen zich vanaf 31-10 TopZorg praktijk van Menzis noemen. Menzis kent het predicaat TopZorg toe aan praktijken die voldoen aan de hoogste eisen op het gebied van kwaliteit van zorg, service en informatie voor de patiënt. Het TopZorg predicaat bestaat al voor een negental behandelingen in ziekenhuizen. Nu breidt Menzis dit uit met fysiotherapie.

Alleen fysiotherapiepraktijken die voldoen aan hoogste eisen op het gebied van korte wachttijden, medische kwaliteit en patiëntinformatie krijgen het TopZorg predicaat. De eisen zijn onder meer gebaseerd op de officiële richtlijnen van de Koninklijk Nederlands Genootschap voor Fysiotherapie en op wensen van diverse patiëntenverenigingen. Een onafhankelijk bureau toetst elke twee jaar of de praktijken voldoen aan de eisen, aldus het bericht van Zorgverzekeraar Menzis

Mooi en uiteraard collega’s gefeliciteerd. De 140 praktijken zijn ongetwijfeld het neusje van het KNGF-arsenaal. Alleen, als het goed is werken 23.000 fysiotherapeuten volgens die richtlijnen. Daarnaast (en daar zit ik nu toevallig in) zijn de wensen van diverse patiëntenverenigingen meegenomen. En dat is nu wel zo’n storend fenomeen. Want als zorgverzekeraars vaak ergens op lek gaan dan is wel het luisteren naar patiëntengroeperingen. Men schrijft het wel, maar niet transparant in de controle daarvan.